Μπαίνει μια μέρα ένας άνεργος μέσα σε ένα μαγαζί...
και ρωτάει τον ιδιοκτήτη αν υπάρχει δουλειά.
Και του απαντά ο ιδιοκτήτης:
- Βεβαίως και υπάρχει μια θέση. Κάθε εβδομάδα θα πρέπει να έρχεσαι τρεις μέρες και να.... είσαι εδώ δύο.. ώρες. Ο μισθός σου θα είναι 2500 ευρώ τον μήνα, με εταιρικό αυτοκίνητο, κινητό και μία ξανθιά μοντέλο γραμματέα.
- Πλάκα με κάνεις;
- Εσύ άρχισες!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
__________________
ΑΝΕΚΔΟΤΑ-ΓΕΛΙΟ-ΧΙΟΥΜΟΡ ΧΑΜΟΓΕΛΑΤΕ ΕΙΝΑΙ ΜΕΤΑΔΟΤΙΚΟ
ΦΟΒΕΡΟ ΖΕΙΜΠΕΚΙΚΟ
ΕΛΑ ΑΣΤΕΡΙ ΜΟΥ
Τετάρτη 21 Δεκεμβρίου 2011
Σάββατο 29 Οκτωβρίου 2011
ΑΡΧΑΙΑ ΑΝΕΚΔΟΤΑ
Έδειξαν στον Διαγόρα τον “άθεο” τα πολλά αφιερώματα ανθρώπων
που είχαν σωθεί από ναυάγια με τη βοήθεια των θεών.
Ο Διαγόρας απάντησε:
“Αν οι θεοί φρόντιζαν να σώσουν και όσους πνίγηκαν,
τότε θα βλέπατε πολύ περισσότερα αφιερώματα”.
Όταν ο Διογένης είδε έναν νεαρό να φιλοσοφεί του είπε:
“Σου αξίζει έπαινος νεαρέ, γιατί στρέφεις το ενδιαφέρον των εραστών
από την ομορφιά του σώματος στην ομορφιά της ψυχής σου”.
Ένας φτωχός πλησίασε τον Σωκράτη και του είπε:
“Θέλω να γίνω μαθητής σου, αλλά δεν έχω τίποτε,
το μόνο που μπορώ να σου προσφέρω είναι ο εαυτός μου”.
Ο Σωκράτης του απαντά:
“Δεν καταλαβαίνεις λοιπόν ότι μου δίνεις το πιο σπουδαίο πράγμα;”
Προσπαθούσε ο Ζήνων ο Ελεάτης να αποδείξει στον Αντισθένη
με περίπλοκα και σοφιστικά επιχειρήματα ότι δεν υπάρχει κίνηση.
Ο Αντισθένης άρχισε να βαδίζει, ενώ συγχρόνως ρωτούσε τον Ζήνωνα:
“Δεν νομίζεις ότι τα γεγονότα είναι πιο ισχυρά από τα επιχειρήματά σου;”
Υπερηφανευόταν κάποιος σε μια παρέα και έλεγε ότι είχε πάρει μέρος
σε πολλούς αγώνες σε διάφορες πόλεις της Ελλάδας
και είχε πραγματοποιήσει εξαιρετικές αθλητικές επιδόσεις.
Στη Ρόδο μάλιστα είχε κάνει ένα μεγάλο άλμα που κανένας Ολυμπιονίκης
δεν είχε κάνει ως τότε. Ένας από την παρέα του είπε:
“Ιδού η Ρόδος, ιδού και το πήδημα - Κι εδώ Ρόδος είναι.
Γιατί δεν κάνεις το άλμα σου;”
Ένας Αθηναίος ταξίδευε με πλοίο με πολλούς άλλους.
Ξέσπασε όμως δυνατή τρικυμία και το πλοίο ανατράπηκε.
Όλοι προσπαθούσαν να σωθούν κολυμπώντας,
ο Αθηναίος όμως έχανε τον καιρό του καλώντας τη θεά Αθηνά σε βοήθεια.
Ένας από τους ναυαγούς, που κολυμπούσε κοντά του, του είπε:
“Συν Αθηνά και χείρα κίνει - Φώναζε την Αθηνά, μα κούνα και τα χέρια σου”.
Όταν είδε ο Διογένης κρατικούς ταμίες να έχουν πιάσει κάποιον
που είχε κλέψει ένα μπουκάλι, παρατήρησε:
“Οι μεγάλοι κλέφτες έχουν συλλάβει το μικρό κλέφτη”.
Ρώτησε κάποιος το Διογένη ποιάς πόλης είναι πολίτης
κι αυτός απάντησε:
“Είμαι πολίτης του κόσμου”.
Η Ξανθίππη λέει στο Σωκράτη:
“Άδικα σε καταδίκασαν σε θάνατο”.
Κι ο Σωκράτης:
“Αλίμονο κι αν η καταδίκη μου ήταν δίκαιη”.
Ο Πλάτωνας επέπληξε κάποιον γιατί έπαιζε κύβους.
Εκείνος δικαιολογήθηκε:
“Τα ποσά που παίζω στο παιχνίδι είναι ασήμαντα”.
Ο Πλάτωνας του παρατήρησε:
“Η συνήθεια όμως να παίζεις δεν είναι καθόλου κάτι ασήμαντο”.
Ρώτησαν τον Διογένη:
“Γιατί οι αθλητές είναι αναίσθητοι; “.
Ο Διογένης τους έδωσε την εξήγηση:
“Γιατί τα σώματά τους ξαναφτιάχνονται με κρέατα χοιρινά και βοδινά”.
Μια μέρα η Ξανθίππη έβαλε τις φωνές στο Σωκράτη
και στη συνέχεια άδειασε πάνω του μια λεκάνη νερό.
Ο Σωκράτης ατάραχος είπε:
“Η Ξανθίππη κάνει ό,τι και ο Δίας: πρώτα βροντά και ύστερα βρέχει”.
Επέστρεφε ο Διογένης από τους Ολυμπιακούς αγώνες και ένας τον ρώτησε,
αν ήταν εκεί πολύς κόσμος.
Ο Διογένης αποκρίθηκε:
“Κόσμος υπήρχε πολύς, άνθρωποι όμως λίγοι”.
Ρώτησαν τον φιλόσοφο Στίλπωνα,
αν υπάρχει κάτι πιο ψυχρό από ένα άγαλμα.
“Ναι” είπε, “ένας αναίσθητος άνθρωπος”.
Ένα φίδι τυλίχθηκε γύρω από το κλειδί μιας πόρτας.
Οι μάντεις χαρακτήρισαν το γεγονός θαύμα.
Ο Λεωτυχίδης όμως, βασιλιάς της Σπάρτης,
θεώρησε αδικαιολόγητο τον χαρακτηρισμό.
“Για μένα θαύμα θα ήταν”, είπε
“αν τυλιγόταν το κλειδί γύρω από το φίδι και όχι το φίδι γύρω από το κλειδί”.
Κάποτε ο Διογένης είδε μια γυναίκα
να σκύβει πάρα πολύ μπροστά στα αγάλματα των θεών.
Θέλοντας να την απαλλάξει από τη θρησκοληψία,
την πλησίασε και της είπε:
“Μη σκύβεις τόσο πολύ κυρά μου,
γιατί κάποτε ο θεός θα σταθεί πίσω σου και θα δει άσχημα πράγματα”.
Ο φιλόσοφος Στίλπωνας κλήθηκε στον Άρειο Πάγο
για να βεβαιώσει αν πραγματικά είπε ότι η Αθηνά δεν είναι θεός..
“Και βέβαια δεν είναι θεός, θεά είναι, αφού είναι γυναίκα” είπε.
Όταν το άκουσε ο Θεόδωρος, ο λεγόμενος “άθεος”, τον ειρωνεύτηκε λέγοντας:
“Από πού το γνώριζε ο Στίλπωνας;
Ή μήπως σήκωσε τον χιτώνα της Αθηνάς και είδε τον κήπο της; “
Ο φιλόσοφος Αντισθένης συμβούλευε τους Αθηναίους
να ανακηρύξουν με την ψήφο τους τα γαϊδούρια σε άλογα.
Και όταν του είπαν ότι κάτι τέτοιο είναι έξω από κάθε λογική,
ο Αντισθένης παρατήρησησε:
“Μήπως και στρατηγούς δεν αναδεικνύετε άντρες απλώς με την ψήφο σας
και χωρίς να έχουν πάρει καμία απολύτως εκπαίδευση;
Είπε κάποιος στον Αρίστιππο ότι η Λαΐδα δεν τον αγαπά, αλλά προσποιείται ότι τον αγαπά.
Ο Αρίστιππος απάντησε:
«Ούτε το κρασί ή το ψάρι με αγαπούν, εγώ όμως τα απολαμβάνω».
Ένας άντρας είπε στην ερωτομανή γυναίκα του:
«Τι θέλεις να κάνουμε, να φάμε ή να κάνουμε έρωτα».
Εκείνη του είπε:
«Ό,τι θέλεις, ψωμί πάντως δεν έχουμε».
Είπε κάποιος στον Διογένη:
«Οι συμπολίτες σου σε καταδίκασαν σε εξορία».
Και ο φιλόσοφος απάντησε:
«Κι εγώ τους καταδίκασα να μένουν στον τόπο τους».
Ο Διδύμων, οφθαλμίατρος της εποχής εξετάζει το μάτι μιάς κοπέλας. Ο Διογένης τον βλέπει.
Ξέρει ο Διογένης ότι ο Διδύμων είναι τύπος ερωτίλος, κοινώς γυναικάς.
Και του λέγει :«Πρόσεξε Διδύμωνα, μήπως εξετάζοντας τον οφθαλμό, φθείρεις την κόρην».
Επαινούσαν μερικοί μπροστά στον Άγη τους Ηλείους, γιατί ήταν πολύ δίκαιοι κριτές στους Ολυμπιακούς αγώνες.
Ο Άγης ρώτησε με απορία:
- Και είναι τόσο σπουδαίο το ότι οι Ηλείοι μια φορά στα τέσσερα χρόνια γίνονται δίκαιοι;
Ένας πατέρας ζήτησε από τον Αρίστιππο να διδάξει τον γιο του.
Ο φιλόσοφος ζήτησε αμοιβή 500 δραχμές.
Ο πατέρας θεώρησε υπερβολικό το ποσό.
-«Με τόσα χρήματα», είπε, «θα μπορούσα να αγοράσω ένα ζώο».
-«Αγόρασε», είπε ο Αρίστιππος, «κι έτσι θα έχεις δύο».
Ο Διογένης ζητούσε ελεημοσύνη απο ένα άγαλμα.
Όταν τον ρώτησαν γιατί κάνει κάτι τέτοιο απάντησε:
- Εξασκούμαι στο να μην απογοητεύομαι απο την αναισθησία των ανθρώπων.
Παρακινούσαν τον Φίλιππο τον Μακεδόνα να εξορίσει κάποιον που τον κακολογούσε.
Ο Φίλιππος απάντησε:
- Δεν είστε καλά!! Θέλετε να τον στείλω να με κατηγορεί και σ' άλλα μέρη;
Ένας φαλακρός έβριζε τον Διογένη.
Ο φιλόσοφος γύρισε και του είπε:
«Δεν σου ανταποδίδω τις βρισιές,
αλλά θα ήθελα να πω ένα «μπράβο» στις τρίχες σου,
γιατί απαλλάχτηκαν από ένα κακορίζικο κεφάλι».
Ρώτησε κάποιος τον Αντισθένη τι είδους γυναίκα θα ήταν
κατάλληλη για γάμο. Ο φιλόσοφος του είπε:
«Το πράγμα είναι δύσκολο.
Αν παντρευτείς ωραία, θα την έχεις με άλλους κοινή, αν άσχημη,
θα είναι σαν να σου επέβαλαν ποινή».
Πληροφορήθηκε ο Αριστοτέλης από κάποιον ότι μερικοί τον έβριζαν.
Ο φιλόσοφος απάντησε: «Καθόλου δεν με νοιάζει.
Όταν είμαι απών, δέχομαι ακόμα και να με μαστιγώνουν».
Ένας μοχθηρός άνθρωπος ήθελε να φυλάξει το σπίτι του από κάθε κακό.
Έβαλε στην πόρτα μια επιγραφή που έλεγε:
“Κανένα κακό να μη μπει στο σπίτι αυτό”.
Ο Διογένης διάβασε την επιγραφή και απόρησε:
“Μα ο ιδιοκτήτης του σπιτιού από που θα μπει; “
Ο Μ. Αλέξανδρος έστειλε στο Φωκίωνα 100 τάλαντα.
Ο αθηναίος πολιτικός ρώτησε τους ανθρώπους που του έφεραν το μεγάλο αυτό ποσό:
“Γιατί ο Αλέξανδρος διάλεξε εμένα απ’ όλους τους Αθηναίους για να μου χαρίσει 100 τάλαντα; “
Οι απεσταλμένοι απάντησαν:
“Γιατί μόνο εσένα θεωρεί έντιμο άνθρωπο”.
Ο Φωκίωνας αρνήθηκε το δώρο λέγοντας:
“Ας μ’αφήσει λοιπόν και να είμαι και να φαίνομαι έντιμος”.
Είπαν στον Σωκράτη ότι κάποιος έλεγε άσχημα λόγια γι’αυτόν. Ο Σωκράτης απάντησε:
“Καθόλου παράδοξο. Ποτέ του δεν έμαθε να λέει καλά λόγια”.
που είχαν σωθεί από ναυάγια με τη βοήθεια των θεών.
Ο Διαγόρας απάντησε:
“Αν οι θεοί φρόντιζαν να σώσουν και όσους πνίγηκαν,
τότε θα βλέπατε πολύ περισσότερα αφιερώματα”.
Όταν ο Διογένης είδε έναν νεαρό να φιλοσοφεί του είπε:
“Σου αξίζει έπαινος νεαρέ, γιατί στρέφεις το ενδιαφέρον των εραστών
από την ομορφιά του σώματος στην ομορφιά της ψυχής σου”.
Ένας φτωχός πλησίασε τον Σωκράτη και του είπε:
“Θέλω να γίνω μαθητής σου, αλλά δεν έχω τίποτε,
το μόνο που μπορώ να σου προσφέρω είναι ο εαυτός μου”.
Ο Σωκράτης του απαντά:
“Δεν καταλαβαίνεις λοιπόν ότι μου δίνεις το πιο σπουδαίο πράγμα;”
Προσπαθούσε ο Ζήνων ο Ελεάτης να αποδείξει στον Αντισθένη
με περίπλοκα και σοφιστικά επιχειρήματα ότι δεν υπάρχει κίνηση.
Ο Αντισθένης άρχισε να βαδίζει, ενώ συγχρόνως ρωτούσε τον Ζήνωνα:
“Δεν νομίζεις ότι τα γεγονότα είναι πιο ισχυρά από τα επιχειρήματά σου;”
Υπερηφανευόταν κάποιος σε μια παρέα και έλεγε ότι είχε πάρει μέρος
σε πολλούς αγώνες σε διάφορες πόλεις της Ελλάδας
και είχε πραγματοποιήσει εξαιρετικές αθλητικές επιδόσεις.
Στη Ρόδο μάλιστα είχε κάνει ένα μεγάλο άλμα που κανένας Ολυμπιονίκης
δεν είχε κάνει ως τότε. Ένας από την παρέα του είπε:
“Ιδού η Ρόδος, ιδού και το πήδημα - Κι εδώ Ρόδος είναι.
Γιατί δεν κάνεις το άλμα σου;”
Ένας Αθηναίος ταξίδευε με πλοίο με πολλούς άλλους.
Ξέσπασε όμως δυνατή τρικυμία και το πλοίο ανατράπηκε.
Όλοι προσπαθούσαν να σωθούν κολυμπώντας,
ο Αθηναίος όμως έχανε τον καιρό του καλώντας τη θεά Αθηνά σε βοήθεια.
Ένας από τους ναυαγούς, που κολυμπούσε κοντά του, του είπε:
“Συν Αθηνά και χείρα κίνει - Φώναζε την Αθηνά, μα κούνα και τα χέρια σου”.
Όταν είδε ο Διογένης κρατικούς ταμίες να έχουν πιάσει κάποιον
που είχε κλέψει ένα μπουκάλι, παρατήρησε:
“Οι μεγάλοι κλέφτες έχουν συλλάβει το μικρό κλέφτη”.
Ρώτησε κάποιος το Διογένη ποιάς πόλης είναι πολίτης
κι αυτός απάντησε:
“Είμαι πολίτης του κόσμου”.
Η Ξανθίππη λέει στο Σωκράτη:
“Άδικα σε καταδίκασαν σε θάνατο”.
Κι ο Σωκράτης:
“Αλίμονο κι αν η καταδίκη μου ήταν δίκαιη”.
Ο Πλάτωνας επέπληξε κάποιον γιατί έπαιζε κύβους.
Εκείνος δικαιολογήθηκε:
“Τα ποσά που παίζω στο παιχνίδι είναι ασήμαντα”.
Ο Πλάτωνας του παρατήρησε:
“Η συνήθεια όμως να παίζεις δεν είναι καθόλου κάτι ασήμαντο”.
Ρώτησαν τον Διογένη:
“Γιατί οι αθλητές είναι αναίσθητοι; “.
Ο Διογένης τους έδωσε την εξήγηση:
“Γιατί τα σώματά τους ξαναφτιάχνονται με κρέατα χοιρινά και βοδινά”.
Μια μέρα η Ξανθίππη έβαλε τις φωνές στο Σωκράτη
και στη συνέχεια άδειασε πάνω του μια λεκάνη νερό.
Ο Σωκράτης ατάραχος είπε:
“Η Ξανθίππη κάνει ό,τι και ο Δίας: πρώτα βροντά και ύστερα βρέχει”.
Επέστρεφε ο Διογένης από τους Ολυμπιακούς αγώνες και ένας τον ρώτησε,
αν ήταν εκεί πολύς κόσμος.
Ο Διογένης αποκρίθηκε:
“Κόσμος υπήρχε πολύς, άνθρωποι όμως λίγοι”.
Ρώτησαν τον φιλόσοφο Στίλπωνα,
αν υπάρχει κάτι πιο ψυχρό από ένα άγαλμα.
“Ναι” είπε, “ένας αναίσθητος άνθρωπος”.
Ένα φίδι τυλίχθηκε γύρω από το κλειδί μιας πόρτας.
Οι μάντεις χαρακτήρισαν το γεγονός θαύμα.
Ο Λεωτυχίδης όμως, βασιλιάς της Σπάρτης,
θεώρησε αδικαιολόγητο τον χαρακτηρισμό.
“Για μένα θαύμα θα ήταν”, είπε
“αν τυλιγόταν το κλειδί γύρω από το φίδι και όχι το φίδι γύρω από το κλειδί”.
Κάποτε ο Διογένης είδε μια γυναίκα
να σκύβει πάρα πολύ μπροστά στα αγάλματα των θεών.
Θέλοντας να την απαλλάξει από τη θρησκοληψία,
την πλησίασε και της είπε:
“Μη σκύβεις τόσο πολύ κυρά μου,
γιατί κάποτε ο θεός θα σταθεί πίσω σου και θα δει άσχημα πράγματα”.
Ο φιλόσοφος Στίλπωνας κλήθηκε στον Άρειο Πάγο
για να βεβαιώσει αν πραγματικά είπε ότι η Αθηνά δεν είναι θεός..
“Και βέβαια δεν είναι θεός, θεά είναι, αφού είναι γυναίκα” είπε.
Όταν το άκουσε ο Θεόδωρος, ο λεγόμενος “άθεος”, τον ειρωνεύτηκε λέγοντας:
“Από πού το γνώριζε ο Στίλπωνας;
Ή μήπως σήκωσε τον χιτώνα της Αθηνάς και είδε τον κήπο της; “
Ο φιλόσοφος Αντισθένης συμβούλευε τους Αθηναίους
να ανακηρύξουν με την ψήφο τους τα γαϊδούρια σε άλογα.
Και όταν του είπαν ότι κάτι τέτοιο είναι έξω από κάθε λογική,
ο Αντισθένης παρατήρησησε:
“Μήπως και στρατηγούς δεν αναδεικνύετε άντρες απλώς με την ψήφο σας
και χωρίς να έχουν πάρει καμία απολύτως εκπαίδευση;
Είπε κάποιος στον Αρίστιππο ότι η Λαΐδα δεν τον αγαπά, αλλά προσποιείται ότι τον αγαπά.
Ο Αρίστιππος απάντησε:
«Ούτε το κρασί ή το ψάρι με αγαπούν, εγώ όμως τα απολαμβάνω».
Ένας άντρας είπε στην ερωτομανή γυναίκα του:
«Τι θέλεις να κάνουμε, να φάμε ή να κάνουμε έρωτα».
Εκείνη του είπε:
«Ό,τι θέλεις, ψωμί πάντως δεν έχουμε».
Είπε κάποιος στον Διογένη:
«Οι συμπολίτες σου σε καταδίκασαν σε εξορία».
Και ο φιλόσοφος απάντησε:
«Κι εγώ τους καταδίκασα να μένουν στον τόπο τους».
Ο Διδύμων, οφθαλμίατρος της εποχής εξετάζει το μάτι μιάς κοπέλας. Ο Διογένης τον βλέπει.
Ξέρει ο Διογένης ότι ο Διδύμων είναι τύπος ερωτίλος, κοινώς γυναικάς.
Και του λέγει :«Πρόσεξε Διδύμωνα, μήπως εξετάζοντας τον οφθαλμό, φθείρεις την κόρην».
Επαινούσαν μερικοί μπροστά στον Άγη τους Ηλείους, γιατί ήταν πολύ δίκαιοι κριτές στους Ολυμπιακούς αγώνες.
Ο Άγης ρώτησε με απορία:
- Και είναι τόσο σπουδαίο το ότι οι Ηλείοι μια φορά στα τέσσερα χρόνια γίνονται δίκαιοι;
Ένας πατέρας ζήτησε από τον Αρίστιππο να διδάξει τον γιο του.
Ο φιλόσοφος ζήτησε αμοιβή 500 δραχμές.
Ο πατέρας θεώρησε υπερβολικό το ποσό.
-«Με τόσα χρήματα», είπε, «θα μπορούσα να αγοράσω ένα ζώο».
-«Αγόρασε», είπε ο Αρίστιππος, «κι έτσι θα έχεις δύο».
Ο Διογένης ζητούσε ελεημοσύνη απο ένα άγαλμα.
Όταν τον ρώτησαν γιατί κάνει κάτι τέτοιο απάντησε:
- Εξασκούμαι στο να μην απογοητεύομαι απο την αναισθησία των ανθρώπων.
Παρακινούσαν τον Φίλιππο τον Μακεδόνα να εξορίσει κάποιον που τον κακολογούσε.
Ο Φίλιππος απάντησε:
- Δεν είστε καλά!! Θέλετε να τον στείλω να με κατηγορεί και σ' άλλα μέρη;
Ένας φαλακρός έβριζε τον Διογένη.
Ο φιλόσοφος γύρισε και του είπε:
«Δεν σου ανταποδίδω τις βρισιές,
αλλά θα ήθελα να πω ένα «μπράβο» στις τρίχες σου,
γιατί απαλλάχτηκαν από ένα κακορίζικο κεφάλι».
Ρώτησε κάποιος τον Αντισθένη τι είδους γυναίκα θα ήταν
κατάλληλη για γάμο. Ο φιλόσοφος του είπε:
«Το πράγμα είναι δύσκολο.
Αν παντρευτείς ωραία, θα την έχεις με άλλους κοινή, αν άσχημη,
θα είναι σαν να σου επέβαλαν ποινή».
Πληροφορήθηκε ο Αριστοτέλης από κάποιον ότι μερικοί τον έβριζαν.
Ο φιλόσοφος απάντησε: «Καθόλου δεν με νοιάζει.
Όταν είμαι απών, δέχομαι ακόμα και να με μαστιγώνουν».
Ένας μοχθηρός άνθρωπος ήθελε να φυλάξει το σπίτι του από κάθε κακό.
Έβαλε στην πόρτα μια επιγραφή που έλεγε:
“Κανένα κακό να μη μπει στο σπίτι αυτό”.
Ο Διογένης διάβασε την επιγραφή και απόρησε:
“Μα ο ιδιοκτήτης του σπιτιού από που θα μπει; “
Ο Μ. Αλέξανδρος έστειλε στο Φωκίωνα 100 τάλαντα.
Ο αθηναίος πολιτικός ρώτησε τους ανθρώπους που του έφεραν το μεγάλο αυτό ποσό:
“Γιατί ο Αλέξανδρος διάλεξε εμένα απ’ όλους τους Αθηναίους για να μου χαρίσει 100 τάλαντα; “
Οι απεσταλμένοι απάντησαν:
“Γιατί μόνο εσένα θεωρεί έντιμο άνθρωπο”.
Ο Φωκίωνας αρνήθηκε το δώρο λέγοντας:
“Ας μ’αφήσει λοιπόν και να είμαι και να φαίνομαι έντιμος”.
Είπαν στον Σωκράτη ότι κάποιος έλεγε άσχημα λόγια γι’αυτόν. Ο Σωκράτης απάντησε:
“Καθόλου παράδοξο. Ποτέ του δεν έμαθε να λέει καλά λόγια”.
Η διαφορα μεταξυ αντρων και γυναικων.
Εχει διαπιστωθει επιστημονικα οτι υπαρχουν 78 γονιδια
που κανουν τη διαφορα μεταξυ αντρων και γυναικων. Δεν εχει ομως ακομη διευκρινιστει η ταυτοτητα τους. Οσο λοιπον οι επιστημονες συνεχιζουν την ερευνα τους, δεν βλαπτει να τους δωσουμε κι εμεις ενα χερακι βοηθειας.
Ιδου λοιπον...
1. Οι γυναικες εχουν το γονιδιο του συνδυασμου των χρωματων. Ξερουν ποιο χρωμα ταιριαζει με ποιο.
Οι αντρες σκεφτονται οτι αφου το κοκκινο ειναι ωραιο και το πρασινο επισης, γιατι να μη βαλουμε δυο ωραια χρωματα μαζι.
2. Οι αντρες μιλανε με προτασεις και οι γυναικες με παραγραφους.
Οι αντρες αρχιζουν μια προταση...και οι γυναικες την τελειωνουν.
3. Οι γυναικες μπορουν να θυμουνται καθε λεξη του διαλογου που εγινε πριν απο ενα μηνα αναμεσα σε αυτες και τον συντροφο τους.
Οι αντρες μπορουν να θυμουνται την τελικη ταχυτητα αυτοκινητων που δεν προκειται να αποκτησουν.
4. Οι γυναικες μπορουν να καταλαβουν τις αλλες γυναικες.
Οι αντρες ποτε.
5. Οι γυναικες εχουν το γονιδιο που τις εμποδιζει να παρκαρουν ενα αυτοκινητο αναμεσα σε δυο λευκες ισιες γραμμες σε ενα αδειο παρκινγκ.
6. Οι γυναικες εχουν ενσωματωμενο ημερολογιο στον εγκεφαλο που τους επιτρεπει να θυμουνται ολες τις επετειους.
Αυτο απουσιαζει απο τον εγκεφαλο των αντρων.
7. Στους γαμους οι γυναικες πρωτα κλαινε και μετα μεθανε.
Οι αντρες πρωτα μεθανε και μετα... κλαινε.
8. Οι αντρες εχουν το γονιδιο που τους επιτρεπει να ακουνε το ανοιγμα μιας μπυρας απο τρια δωματια μακρια.
9. Οι γυναικες μπορουν να μυρισουν βρομικα αθλητικα παπουτσια απο 300 μετρα
Οι αντρες μονο αν τους τα βαλεις κατω απο την μυτη τους και αν δεν ειναι τα δικα τους.
10. Οταν καποιος αγοραζει καινουριο αυτοκινητο οι αντρες τον ρωτανε τι μαρκα ειναι και οι γυναικες τι χρωμα.
11. Οι αντρες πληρωνουν για κατι που τους χρειαζεται 300 euro ενω αξιζει 100.
Οι γυναικες πληρωνουν 100 euro για για κατι που αξιζει 300 και δεν το χρειαζονται.
12. Οι γυναικες τρωνε τσιλι οταν τους αρεσει, οι αντρες παντα, για να αποδειξουν οτι μπορουν.
13. Οι γυναικες δεν θα σκοτωναν, θα μπορουσαν ομως να σε κανουν να αυτοκτονησεις.
14. Οι γυναικες θα μπορουσαν να χρησιμοποιησουν το σεξ για να καταφερουν αυτο που θελουν.
Οι αντρες δεν θα μπορουσαν, επειδη αυτο που θελουν ειναι το σεξ.
15. Οι γυναικες δεν βρισκουν διεγερτικο το να παρακολουθουν δυο αντρες να κανουν σεξ.....
Οι αντρες παλι για το αντοιστιχο φυλο....
16. Οι αντρες θεωρουν οτι 2 η ωρα το πρωι ειναι καλη ωρα για να κοιμαται κανεις.
Οι γυναικες θεωρουν την ιδια ωρα καταλληλη για να μιλησουν για τη σχεση τους.
17. Οι γυναικες εχουν το "να παρει, τελειωνει το χαρτι υγειας στο μπανιο και πρεπει να το αντικαταστησω" γονιδιο.
Οι αντρες εχουν το "να παρει, μου φερνεις χαρτι υγειας;" γονιδιο.
18. Οι αντρες εχουν το γονιδιο που τους επιτρεπει να κοιμουνται οταν ενα μωρο κλαιει.
19. Οι γυναικες παραγγελνουν μπροκολο για γαρνιρισμα στην μπριζολα τους και τρωνε τις πατατες των αντρων.
20. Οι γυναικες θυμουνται ολα τα ρουχα που εχουν φορεσει την τελευταια δεκαετια.
Οι αντρες δεν θυμουνται τι φορουσαν την προηγουμενη μερα αν δεν κοιταξουν στο πατωμα.
21. Οι αντρες εχουν το γονιδιο που τους εμποδιζει να παρακολουθουν ποδοσφαιρο και να μιλανε συγχρονως.
Οι γυναικες εχουν το γονιδιο του να παρακολουθουν τηλεοραση, να βαφουν τα νυχια τους, να μιλανε στο τηλεφωνο και να πινουν και καφε.
22. Οι αντρες βλεπουν το γυμναστηριο σαν φυσικη δραστηριοτητα.
Οι γυναικες το βλεπουν σαν κοινωνικη.
23. Αν ρωτησεις μια γυναικα για το πως να πας καπου, θα σε οδηγησει μεσω καταστηματων.
24. Οι γυναικες εχουν το "τα παιρνω ολα προσωπικα" γονιδιο.
25. Οι αντρες εχουν το γονιδιο να απαντανε σε δυσκολες ερωτησεις με ενα μμμμμ...
που κανουν τη διαφορα μεταξυ αντρων και γυναικων. Δεν εχει ομως ακομη διευκρινιστει η ταυτοτητα τους. Οσο λοιπον οι επιστημονες συνεχιζουν την ερευνα τους, δεν βλαπτει να τους δωσουμε κι εμεις ενα χερακι βοηθειας.
Ιδου λοιπον...
1. Οι γυναικες εχουν το γονιδιο του συνδυασμου των χρωματων. Ξερουν ποιο χρωμα ταιριαζει με ποιο.
Οι αντρες σκεφτονται οτι αφου το κοκκινο ειναι ωραιο και το πρασινο επισης, γιατι να μη βαλουμε δυο ωραια χρωματα μαζι.
2. Οι αντρες μιλανε με προτασεις και οι γυναικες με παραγραφους.
Οι αντρες αρχιζουν μια προταση...και οι γυναικες την τελειωνουν.
3. Οι γυναικες μπορουν να θυμουνται καθε λεξη του διαλογου που εγινε πριν απο ενα μηνα αναμεσα σε αυτες και τον συντροφο τους.
Οι αντρες μπορουν να θυμουνται την τελικη ταχυτητα αυτοκινητων που δεν προκειται να αποκτησουν.
4. Οι γυναικες μπορουν να καταλαβουν τις αλλες γυναικες.
Οι αντρες ποτε.
5. Οι γυναικες εχουν το γονιδιο που τις εμποδιζει να παρκαρουν ενα αυτοκινητο αναμεσα σε δυο λευκες ισιες γραμμες σε ενα αδειο παρκινγκ.
6. Οι γυναικες εχουν ενσωματωμενο ημερολογιο στον εγκεφαλο που τους επιτρεπει να θυμουνται ολες τις επετειους.
Αυτο απουσιαζει απο τον εγκεφαλο των αντρων.
7. Στους γαμους οι γυναικες πρωτα κλαινε και μετα μεθανε.
Οι αντρες πρωτα μεθανε και μετα... κλαινε.
8. Οι αντρες εχουν το γονιδιο που τους επιτρεπει να ακουνε το ανοιγμα μιας μπυρας απο τρια δωματια μακρια.
9. Οι γυναικες μπορουν να μυρισουν βρομικα αθλητικα παπουτσια απο 300 μετρα
Οι αντρες μονο αν τους τα βαλεις κατω απο την μυτη τους και αν δεν ειναι τα δικα τους.
10. Οταν καποιος αγοραζει καινουριο αυτοκινητο οι αντρες τον ρωτανε τι μαρκα ειναι και οι γυναικες τι χρωμα.
11. Οι αντρες πληρωνουν για κατι που τους χρειαζεται 300 euro ενω αξιζει 100.
Οι γυναικες πληρωνουν 100 euro για για κατι που αξιζει 300 και δεν το χρειαζονται.
12. Οι γυναικες τρωνε τσιλι οταν τους αρεσει, οι αντρες παντα, για να αποδειξουν οτι μπορουν.
13. Οι γυναικες δεν θα σκοτωναν, θα μπορουσαν ομως να σε κανουν να αυτοκτονησεις.
14. Οι γυναικες θα μπορουσαν να χρησιμοποιησουν το σεξ για να καταφερουν αυτο που θελουν.
Οι αντρες δεν θα μπορουσαν, επειδη αυτο που θελουν ειναι το σεξ.
15. Οι γυναικες δεν βρισκουν διεγερτικο το να παρακολουθουν δυο αντρες να κανουν σεξ.....
Οι αντρες παλι για το αντοιστιχο φυλο....
16. Οι αντρες θεωρουν οτι 2 η ωρα το πρωι ειναι καλη ωρα για να κοιμαται κανεις.
Οι γυναικες θεωρουν την ιδια ωρα καταλληλη για να μιλησουν για τη σχεση τους.
17. Οι γυναικες εχουν το "να παρει, τελειωνει το χαρτι υγειας στο μπανιο και πρεπει να το αντικαταστησω" γονιδιο.
Οι αντρες εχουν το "να παρει, μου φερνεις χαρτι υγειας;" γονιδιο.
18. Οι αντρες εχουν το γονιδιο που τους επιτρεπει να κοιμουνται οταν ενα μωρο κλαιει.
19. Οι γυναικες παραγγελνουν μπροκολο για γαρνιρισμα στην μπριζολα τους και τρωνε τις πατατες των αντρων.
20. Οι γυναικες θυμουνται ολα τα ρουχα που εχουν φορεσει την τελευταια δεκαετια.
Οι αντρες δεν θυμουνται τι φορουσαν την προηγουμενη μερα αν δεν κοιταξουν στο πατωμα.
21. Οι αντρες εχουν το γονιδιο που τους εμποδιζει να παρακολουθουν ποδοσφαιρο και να μιλανε συγχρονως.
Οι γυναικες εχουν το γονιδιο του να παρακολουθουν τηλεοραση, να βαφουν τα νυχια τους, να μιλανε στο τηλεφωνο και να πινουν και καφε.
22. Οι αντρες βλεπουν το γυμναστηριο σαν φυσικη δραστηριοτητα.
Οι γυναικες το βλεπουν σαν κοινωνικη.
23. Αν ρωτησεις μια γυναικα για το πως να πας καπου, θα σε οδηγησει μεσω καταστηματων.
24. Οι γυναικες εχουν το "τα παιρνω ολα προσωπικα" γονιδιο.
25. Οι αντρες εχουν το γονιδιο να απαντανε σε δυσκολες ερωτησεις με ενα μμμμμ...
Γυναίκες...
Αν δεν βοηθάς με τις δουλειές του σπιτιού, τότε είσαι ένας
σωβινιστής...
Αν κάνεις εσύ τις δουλειές του σπιτιού, τότε είσαι φλούφλης...
Αν δουλεύεις πολύ σκληρά, τότε παραπονιέται ότι δεν της
αφιερώνεις πολύ χρόνο...
Αν δουλεύεις λίγο, τότε είσαι ένας άχρηστος τεμπέλης...
Αν η δουλειά της είναι βαρετή και μονότονη με χαμηλό μισθό, τότε
είναι εκμετάλλευση...
Αν η δική σου δουλειά είναι βαρετή και μονότονη με χαμηλό μισθό,
τότε πρέπει να σηκώσεις τον κώ** σου και να ψάξεις να βρεις κάτι
καλύτερο...
Αν πάρεις προαγωγή νωρίτερα από αυτήν, τότε σε ευνόησε η τύχη ή
είχες μέσο...
Αν πάρει αυτή νωρίτερα προαγωγή από εσένα, απλά η εταιρία
προσφέρει ίσες ευκαιρίες σε όλους...
Αν της πεις πόσο όμορφη είναι, αυτό είναι σεξουαλική
παρενόχληση...
Αν δεν της πεις τίποτα, αυτό είναι ανδρική αδιαφορία...
Αν είσαι αισθηματίας και δακρύζεις σε ρομαντικές ταινίες, τότε
είσαι κλαψιάρης...
Αν δεν σε επηρεάζουν οι αισθηματικές ταινίες και δεν δακρύζεις,
τότε είσαι ένας αδιάφορος και αναίσθητος...
Αν πάρεις μια απόφαση χωρίς να την ρωτήσεις, τότε είσαι ένας
σκληρός φαλλοκράτης...
Αν πάρει αυτή μια απόφαση χωρίς να σε ρωτήσει, τότε είναι μια
απελευθερωμένη γυναίκα...
Αν της ζητήσεις να κάνει κάτι που δεν της αρέσει, τότε αυτό
είναι ανδρική κυριαρχία...
Αν σου ζητήσει εσένα να κάνεις κάτι που δεν σου αρέσει, τότε
αυτό είναι απλά μία χάρη...
Αν ερεθίζεσαι με τις γυναικείες καμπύλες και τα εσώρουχα, τότε
είσαι ανώμαλος...
Αν όχι, μάλλον είσαι gay... !
Αν θέλεις η γυναίκα να ξυρίζει τα πόδια της και να κρατάει την
γραμμή της, τότε είσαι ένας σεξιστής...
Αν δεν σε νοιάζουν αυτά τα πράγματα, τότε δεν είσαι ρομαντικός και
αδιαφορείς για την γυναίκα σου...
Αν προσπαθείς εσύ να κρατιέσαι σε φόρμα, είσαι ματαιόδοξος...
Αν όχι, τότε είσαι ένας τεμπελχανάς ... !
Αν της πάρεις λουλούδια, σίγουρα κάτι θέλεις και το κρύβεις...
Αν όχι, τότε δεν την σκέφτεσαι καθόλου και δεν την αγαπάς πια...
Αν θέλεις να το κάνεις πολύ συχνά, είσαι υπέρ σεξουαλικός...
Αν όχι, τότε μάλλον πρέπει να υπάρχει κι άλλη...
σωβινιστής...
Αν κάνεις εσύ τις δουλειές του σπιτιού, τότε είσαι φλούφλης...
Αν δουλεύεις πολύ σκληρά, τότε παραπονιέται ότι δεν της
αφιερώνεις πολύ χρόνο...
Αν δουλεύεις λίγο, τότε είσαι ένας άχρηστος τεμπέλης...
Αν η δουλειά της είναι βαρετή και μονότονη με χαμηλό μισθό, τότε
είναι εκμετάλλευση...
Αν η δική σου δουλειά είναι βαρετή και μονότονη με χαμηλό μισθό,
τότε πρέπει να σηκώσεις τον κώ** σου και να ψάξεις να βρεις κάτι
καλύτερο...
Αν πάρεις προαγωγή νωρίτερα από αυτήν, τότε σε ευνόησε η τύχη ή
είχες μέσο...
Αν πάρει αυτή νωρίτερα προαγωγή από εσένα, απλά η εταιρία
προσφέρει ίσες ευκαιρίες σε όλους...
Αν της πεις πόσο όμορφη είναι, αυτό είναι σεξουαλική
παρενόχληση...
Αν δεν της πεις τίποτα, αυτό είναι ανδρική αδιαφορία...
Αν είσαι αισθηματίας και δακρύζεις σε ρομαντικές ταινίες, τότε
είσαι κλαψιάρης...
Αν δεν σε επηρεάζουν οι αισθηματικές ταινίες και δεν δακρύζεις,
τότε είσαι ένας αδιάφορος και αναίσθητος...
Αν πάρεις μια απόφαση χωρίς να την ρωτήσεις, τότε είσαι ένας
σκληρός φαλλοκράτης...
Αν πάρει αυτή μια απόφαση χωρίς να σε ρωτήσει, τότε είναι μια
απελευθερωμένη γυναίκα...
Αν της ζητήσεις να κάνει κάτι που δεν της αρέσει, τότε αυτό
είναι ανδρική κυριαρχία...
Αν σου ζητήσει εσένα να κάνεις κάτι που δεν σου αρέσει, τότε
αυτό είναι απλά μία χάρη...
Αν ερεθίζεσαι με τις γυναικείες καμπύλες και τα εσώρουχα, τότε
είσαι ανώμαλος...
Αν όχι, μάλλον είσαι gay... !
Αν θέλεις η γυναίκα να ξυρίζει τα πόδια της και να κρατάει την
γραμμή της, τότε είσαι ένας σεξιστής...
Αν δεν σε νοιάζουν αυτά τα πράγματα, τότε δεν είσαι ρομαντικός και
αδιαφορείς για την γυναίκα σου...
Αν προσπαθείς εσύ να κρατιέσαι σε φόρμα, είσαι ματαιόδοξος...
Αν όχι, τότε είσαι ένας τεμπελχανάς ... !
Αν της πάρεις λουλούδια, σίγουρα κάτι θέλεις και το κρύβεις...
Αν όχι, τότε δεν την σκέφτεσαι καθόλου και δεν την αγαπάς πια...
Αν θέλεις να το κάνεις πολύ συχνά, είσαι υπέρ σεξουαλικός...
Αν όχι, τότε μάλλον πρέπει να υπάρχει κι άλλη...
ΟΙ ΤΡΕΙΣ ΔΙΑΙΤΕΣ
Είναι δύο φίλοι χοντροί και συζητούν μεταξύ τους. Ρωτάει ο ένας τον άλλο:
- Τελικά άρχισες δίαιτα;
-Ναι κάνω τρεις, απαντάει ο δεύτερος
-Και γιατί τρεις; ξαναρωτάει ο πρώτος.
-Γιατί με μία δεν χορταίνω!
- Τελικά άρχισες δίαιτα;
-Ναι κάνω τρεις, απαντάει ο δεύτερος
-Και γιατί τρεις; ξαναρωτάει ο πρώτος.
-Γιατί με μία δεν χορταίνω!
Ο ΗΛΙΘΙΟΣ ΚΑΙ Ο ΠΑΝΗΛΗΘΙΟΣ
Στο δρόμο περπατούσαν δύο βλάκες φίλοι και έπρεπε να διανύσουν με τα πόδια 52 χιλιόμετρα διότι ήταν άφραγκοι
και δεν είχαν καν σκεφτεί να κάνουν ωτοστόπ...
Παραδόξως σταματάει μπροστά τους ένα κάμπριο και βγαίνουν δύο ξανθιές κουκλάρες με μαγιό.
- Πάμε στην παραλία και ψάχνουμε δύο εθελοντές για να μας τρίψουν την πλάτη με αντηλιακό, λέει η μια ξανθιά.
- Ξέρετε κανέναν; ρωτά η δεύτερη.
- Στην παρακάτω πόλη σίγουρα θα βρείτε κάποιον να σας εξυπηρετήσει, απαντά ο ένας βλάκας.
Απογοητευμένες οι κοπελιές ξεκινάν να φύγουν με το κάμπριο.
- Βρε ανόητε! λέει ο δεύτερος βλάκας. Κατάλαβες τι έκανες; Σταματήστε!!
Σταματά το κάμπριο, πλησιάζει αυτός και λέει στα κορίτσια.
- Συγχωρέστε τον ανόητο το φίλο μου για το λάθος που έκανε. Η πόλη που σας έστειλε δεν είναι από αυτή την κατεύθυνση,
αλλά από την αντίθετη!!!
και δεν είχαν καν σκεφτεί να κάνουν ωτοστόπ...
Παραδόξως σταματάει μπροστά τους ένα κάμπριο και βγαίνουν δύο ξανθιές κουκλάρες με μαγιό.
- Πάμε στην παραλία και ψάχνουμε δύο εθελοντές για να μας τρίψουν την πλάτη με αντηλιακό, λέει η μια ξανθιά.
- Ξέρετε κανέναν; ρωτά η δεύτερη.
- Στην παρακάτω πόλη σίγουρα θα βρείτε κάποιον να σας εξυπηρετήσει, απαντά ο ένας βλάκας.
Απογοητευμένες οι κοπελιές ξεκινάν να φύγουν με το κάμπριο.
- Βρε ανόητε! λέει ο δεύτερος βλάκας. Κατάλαβες τι έκανες; Σταματήστε!!
Σταματά το κάμπριο, πλησιάζει αυτός και λέει στα κορίτσια.
- Συγχωρέστε τον ανόητο το φίλο μου για το λάθος που έκανε. Η πόλη που σας έστειλε δεν είναι από αυτή την κατεύθυνση,
αλλά από την αντίθετη!!!
Ο Ηρακλής, η Χιονάτη και ο Κουασιμόδος
Μια φορά ο Ηρακλής, η Χιονάτη και ο Κουασιμόδος, κάνανε διαλειμμα από τα γυρίσματα στα στούντιο της Ντίσνεϋ και τα κουτσολέγανε τρώγοντας το κολατσιό τους.
- Ξέρετε, λέει ο Ηρακλής, όλοι λένε πως είμαι ο πιο δυνατός άνθρωπος στη γή, αλλά δεν ξέρω πως να το αποδείξω και αυτό μου έχει γίνει έμμονη ιδέα.
- Εχεις δίκιο, του λέει η Χιονάτη, κι εγώ λένε πως είμαι η πιο όμορφη στη γή, αλλά πως να σιγουρευτώ;
- Ναι κι εγώ υποτίθεται πως είμαι ο πιο άσχημος, συμφώνησε και ο Κουασιμόδος.
- Εχω μια ιδέα! πετάχτηκε ξαφνικά η Χιονάτη. Να προσευχηθούμε γι αυτό και να παρακαλέσουμε το Θεό να πεί την αλήθεια στον καθένα μας.
- Ναι ναι ωραία ιδέα, συμφωνήσανε οι άλλοι δύο. Ας το διαλύσουμε τώρα να πάμε να προσευχηθούμε και αύριο συναντιόμαστε και λέμε τα αποτελέσματα.
Την άλλη μέρα συναντηθήκανε σε μιά καφετέρια όπως είχανε πει και αρχίσανε αμέσως τις αποκαλύψεις. Πρώτος μίλησε ο Ηρακλής.
- Λοιπόν ρώτησα το Θεό και μου αποκάλυψε ότι πραγματικά είμαι ο πιο δυνατός άνθρωπος στη γή, είπε.
- Κι εμένα με διαβεβαίωσε πως είμαι πραγματικά η πιο όμορφη, είπε με τη σειρά της η Χιονάτη.
Και οι δύο γυρίσανε προς τον Κουασιμόδο που είχε κατεβάσει το κεφάλι και δε μίλαγε. Με τα πολλά σήκωσε λίγο τα μάτια του και μουρμούρισε.
- Ρε παιδιά, γαμώτο, ξέρει κανείς σας ποιά είναι η Άγκελα Μέρκελ;
- Ξέρετε, λέει ο Ηρακλής, όλοι λένε πως είμαι ο πιο δυνατός άνθρωπος στη γή, αλλά δεν ξέρω πως να το αποδείξω και αυτό μου έχει γίνει έμμονη ιδέα.
- Εχεις δίκιο, του λέει η Χιονάτη, κι εγώ λένε πως είμαι η πιο όμορφη στη γή, αλλά πως να σιγουρευτώ;
- Ναι κι εγώ υποτίθεται πως είμαι ο πιο άσχημος, συμφώνησε και ο Κουασιμόδος.
- Εχω μια ιδέα! πετάχτηκε ξαφνικά η Χιονάτη. Να προσευχηθούμε γι αυτό και να παρακαλέσουμε το Θεό να πεί την αλήθεια στον καθένα μας.
- Ναι ναι ωραία ιδέα, συμφωνήσανε οι άλλοι δύο. Ας το διαλύσουμε τώρα να πάμε να προσευχηθούμε και αύριο συναντιόμαστε και λέμε τα αποτελέσματα.
Την άλλη μέρα συναντηθήκανε σε μιά καφετέρια όπως είχανε πει και αρχίσανε αμέσως τις αποκαλύψεις. Πρώτος μίλησε ο Ηρακλής.
- Λοιπόν ρώτησα το Θεό και μου αποκάλυψε ότι πραγματικά είμαι ο πιο δυνατός άνθρωπος στη γή, είπε.
- Κι εμένα με διαβεβαίωσε πως είμαι πραγματικά η πιο όμορφη, είπε με τη σειρά της η Χιονάτη.
Και οι δύο γυρίσανε προς τον Κουασιμόδο που είχε κατεβάσει το κεφάλι και δε μίλαγε. Με τα πολλά σήκωσε λίγο τα μάτια του και μουρμούρισε.
- Ρε παιδιά, γαμώτο, ξέρει κανείς σας ποιά είναι η Άγκελα Μέρκελ;
Γύφτικος συναγωνισμός
Είναι ντάλα μεσημέρι και ο κλασσικός γύφτος με το Ντάτσουν προσπαθεί να ξεπουλήσει τα καρπούζια του: "Ολα με το μαχαίρι. Πάρε γλυκίσματα" και τέτοια. Ο κόσμος όμως δεν φαίνεται να πολυσυγκινείται και ο γύφτος συλλαμβάνει ΤΗΝ ιδέα και αρχίζει να φωνάζει από το μεγάφωνο:
- Μεγάλος διαγωνισμός. Διακόσια ευρώ σε όποιον κρατήσει τα περισσότερα καρπούζια!
Οπως είναι φυσικό, κίνησε την περιέργεια πολλών και άρχισε να μαζεύεται κόσμος. Πετάγεται ένας φουσκωτός μέσα από το πλήθος και λέει:
- Να δοκιμάσω εγώ ρε μάστορα;
Αλλο που δεν ήθελε ο καρπουζάς. Κάνει μία έτσι το παλληκάρι και βάζει ένα καρπούζι στη μιά μασχάλη και ένα στην άλλη. "Δύο", λέει ο γύφτος. "Κανένας άλλος κύριος κάτι καλύτερο;"
Πετάγεται ένας άλλος, χτισμένος κι αυτός και βάζει από ένα στις μασχάλες. Μετά γυρνάει τις παλάμες προς τα πίσω και πιάνει κι άλλα δύο.
- Μπράβο τέσσερα! φωνάζει ο γύφτος, ενώ σκέφτεται ότι θα πρέπει να αρχίσει να βγάζει το κίτρινο χαρτονόμισμα.
Λίγο πρίν βάλει το χέρι στην τσέπη όμως, νάσου ένας τρίτος, θέλει κι αυτός να δοκιμάσει. Ολος ο κόσμος τον κοιτάει με περιέργεια να δει τι θα κάνει. Ο τυπάς κρατάει τα πρώτα τέσσερα όπως και ο προηγούμενος και μετά γυρίζει και κοιτάει μια νόστιμη κοπελλίτσα που τον παρακολουθούσε και της λέει χαμογελαστά:
- Μανταμίτσα, μπορείς να με ξεκουμπώσεις και να με περιποιηθείς λιγάκι;
Το κορίτσι, σοκάρεται βέβαια, αλλά επειδή την τρώει η περιέργεια, κάνει όπως της ζήτησε. Δε χρειάζεται πολλά πολλά ο διαγωνιζόμενος και σε λίγο θυμίζει εκείνη τη Διονυσιακή φιγούρα του σάτυρου. Κοιτάει τότε ξαναμμένος το γύφτο και του λέει:
- Κάρφωσε εδώ πάνω άλλο ένα τώρα.
Τόπε και τόκανε ο μπαγάσας, γράφοντας έτσι το ακαταμάχητο ρεκόρ των 5 καρπουζιών. Ενα πλατύ χαμόγελο διαγράφεται στα χείλη του και με το δίκηο του περιμένει το διακοσάρι. Πάνω που του τόδινε ο γύφτος, ακούγεται μιά φωνή από το πλήθος:
- Μη βιάζεστε ακόμα. Εγώ μπορώ να κρατήσω εννέα!
Ακρα του τάφου σιωπή στο εκκλησίασμα. Ολοι τον κοιτάνε με δυσπιστία, ενώ αυτός προχωράει με πολύ σίγουρα βήματα και ένα χαμόγελο αυτοπεποίθησης, προς το φορτηγάκι.
Κρατάει πρώτα τα κλασικά πια τέσσερα και μετά γυρίζει κι αυτός προς την κοπέλλα και την κοιτάει με νόημα. Τι να κάνει εκείνη, σου λέει το έκανα για τα πέντε, στα εννέα θα κωλώσω; Τον ξεκουμπώνει λοιπόν αργά αργά και αρχίζει να κάνει το καθήκον της. Σε ένα λεπτό και κάτι του είχε φτάσει στον αφαλό. Γυρίζει τότε με μισόκλειστα μάτια στον καρπουζά και του λέει:
- Κάρφωσε τώρα τον μάγκα με τα 5!
- Μεγάλος διαγωνισμός. Διακόσια ευρώ σε όποιον κρατήσει τα περισσότερα καρπούζια!
Οπως είναι φυσικό, κίνησε την περιέργεια πολλών και άρχισε να μαζεύεται κόσμος. Πετάγεται ένας φουσκωτός μέσα από το πλήθος και λέει:
- Να δοκιμάσω εγώ ρε μάστορα;
Αλλο που δεν ήθελε ο καρπουζάς. Κάνει μία έτσι το παλληκάρι και βάζει ένα καρπούζι στη μιά μασχάλη και ένα στην άλλη. "Δύο", λέει ο γύφτος. "Κανένας άλλος κύριος κάτι καλύτερο;"
Πετάγεται ένας άλλος, χτισμένος κι αυτός και βάζει από ένα στις μασχάλες. Μετά γυρνάει τις παλάμες προς τα πίσω και πιάνει κι άλλα δύο.
- Μπράβο τέσσερα! φωνάζει ο γύφτος, ενώ σκέφτεται ότι θα πρέπει να αρχίσει να βγάζει το κίτρινο χαρτονόμισμα.
Λίγο πρίν βάλει το χέρι στην τσέπη όμως, νάσου ένας τρίτος, θέλει κι αυτός να δοκιμάσει. Ολος ο κόσμος τον κοιτάει με περιέργεια να δει τι θα κάνει. Ο τυπάς κρατάει τα πρώτα τέσσερα όπως και ο προηγούμενος και μετά γυρίζει και κοιτάει μια νόστιμη κοπελλίτσα που τον παρακολουθούσε και της λέει χαμογελαστά:
- Μανταμίτσα, μπορείς να με ξεκουμπώσεις και να με περιποιηθείς λιγάκι;
Το κορίτσι, σοκάρεται βέβαια, αλλά επειδή την τρώει η περιέργεια, κάνει όπως της ζήτησε. Δε χρειάζεται πολλά πολλά ο διαγωνιζόμενος και σε λίγο θυμίζει εκείνη τη Διονυσιακή φιγούρα του σάτυρου. Κοιτάει τότε ξαναμμένος το γύφτο και του λέει:
- Κάρφωσε εδώ πάνω άλλο ένα τώρα.
Τόπε και τόκανε ο μπαγάσας, γράφοντας έτσι το ακαταμάχητο ρεκόρ των 5 καρπουζιών. Ενα πλατύ χαμόγελο διαγράφεται στα χείλη του και με το δίκηο του περιμένει το διακοσάρι. Πάνω που του τόδινε ο γύφτος, ακούγεται μιά φωνή από το πλήθος:
- Μη βιάζεστε ακόμα. Εγώ μπορώ να κρατήσω εννέα!
Ακρα του τάφου σιωπή στο εκκλησίασμα. Ολοι τον κοιτάνε με δυσπιστία, ενώ αυτός προχωράει με πολύ σίγουρα βήματα και ένα χαμόγελο αυτοπεποίθησης, προς το φορτηγάκι.
Κρατάει πρώτα τα κλασικά πια τέσσερα και μετά γυρίζει κι αυτός προς την κοπέλλα και την κοιτάει με νόημα. Τι να κάνει εκείνη, σου λέει το έκανα για τα πέντε, στα εννέα θα κωλώσω; Τον ξεκουμπώνει λοιπόν αργά αργά και αρχίζει να κάνει το καθήκον της. Σε ένα λεπτό και κάτι του είχε φτάσει στον αφαλό. Γυρίζει τότε με μισόκλειστα μάτια στον καρπουζά και του λέει:
- Κάρφωσε τώρα τον μάγκα με τα 5!
Πέμπτη 29 Σεπτεμβρίου 2011
To ποντικάκι και η ποντικοπαγίδα
To ποντικάκι και η ποντικοπαγίδα
Ένα ποντικάκι κάποτε, παρατηρούσε από την τρυπούλα του τον αγρότη και τη γυναίκα του που ξεδίπλωναν ένα πακέτο. Τι λιχουδιά άραγε έκρυβε εκείνο το πακέτο; Αναρωτήθηκε.Όταν οι δύο αγρότες άνοιξαν το πακέτο, δεν φαντάζεστε πόσο μεγάλο ήταν το σοκ που έπαθε, όταν διαπίστωσε πως επρόκειτο για μια ποντικοπαγίδα! Τρέχει γρήγορα λοιπόν στον αχυρώνα για να ανακοινώσει το φοβερό νέο!:
-Μια ποντικοπαγίδα μέσα στο σπίτι! Μια ποντικοπαγίδα μέσα στο σπίτι!
Η κότα κακάρισε, έξυσε την πλάτη της και σηκώνοντας το λαιμό της είπε:
"Κύρ Ποντικέ μου, καταλαβαίνω πως αυτό αποτελεί πρόβλημα για σας. Αλλά δεν βλέπω να έχει καμιά επίπτωση σε μένα! Δε με ενοχλεί καθόλου εμένα η ποντικοπαγίδα στο σπίτι!"
Το ποντικάκι γύρισε τότε στο γουρούνι και του φώναξε:
"Έχει μια ποντικοπαγίδα στο σπίτι! Έχει μια ποντικοπαγίδα στο σπίτι!"
Το γουρούνι έδειξε συμπόνια αλλά απάντησε:
"Λυπάμαι πολύ κυρ ποντικέ μου, αλλά δεν μπορώ να κάνω τίποτα άλλο από το να προσευχηθώ. Να είσαι σίγουρος ότι θα το κάνω. Θα προσευχηθώ."
Τότε το ποντίκι στράφηκε προς το βόδι και του φώναξε κρούοντας τον κώδωνα του κινδύνου:
"Έχει μια ποντικοπαγίδα στο σπίτι! Έχει μια ποντικοπαγίδα στο σπίτι!"
Και το βόδι απάντησε:
"Κοιτάξτε, κύριε ποντικέ μου, πολύ λυπάμαι για τον κίνδυνο που διατρέχεις, αλλά εμένα η ποντικοπαγίδα το μόνο που μπορεί να μου κάνει, είναι ένα τσιμπηματάκι στο δέρμα μου! "
Έτσι, ο καλός μας ποντικούλης, έφυγε με κατεβασμένο το κεφάλι, περίλυπος και απογοητευμένος γιατί θα έπρεπε ΜΟΝΟΣ ΤΟΥ, να αντιμετωπίσει τον κίνδυνο της ποντικοπαγίδας! Την επόμενη νύχτα, ένας παράξενος θόρυβος, κάτι σαν το θόρυβο που κάνει η ποντικοπαγίδα όταν κλείνει, ξύπνησε τη γυναίκα του αγρότη που έτρεξε να δει τι συνέβη. Μέσα στη νύχτα όμως, δεν πρόσεξε πως στην παγίδα πιάστηκε από την ουρά ένα φίδι ....
Φοβισμένο το φίδι δάγκωσε τη γυναίκα.
Ο άντρας της έτρεξε γρήγορα και την πήγε στο νοσοκομείο. Αλλοίμονο όμως, την έφερε στο σπίτι με πολύ υψηλό πυρετό. Ο γιατρός τον συμβούλεψε να της κάνει ζεστές σουπίτσες..
Έτσι ο αγρότης *έσφαξε την κότα* για να κάνει μια καλή κοτόσουπα!
Η γυναίκα όμως πήγαινε από το κακό στο χειρότερο και όλοι οι γείτονες ερχόταν στη φάρμα να βοηθήσουν. Ο καθένας με τη σειρά του καθόταν στο προσκεφάλι της γυναίκας από ένα 8ωρο.
Για να τους ταΐσει όλους αυτούς ο αγρότης αναγκάστηκε να *σφάξει το γουρούνι*.
Τελικά όμως η γυναίκα δε τη γλύτωσε! Πέθανε! Στη κηδεία της ήρθε πάρα πολύς κόσμος, γιατί ήταν καλή γυναίκα και την αγαπούσαν όλοι.
Για να φιλοξενήσει όλον αυτόν τον κόσμο ο αγρότης αναγκάστηκε να *σφάξει το βόδι*
Ο κυρ Ποντικός μας, έβλεπε όλο αυτό το πήγαιν'έλα από την τρυπούλα του με πάρα πολύ μεγάλη θλίψη.......
ΤΑ ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ ΕΙΝΑΙ ΠΩΣ:
Χάσαμε την ανθρωπιά μας. και ενισχύσαμε τον ατομισμό μας..!
όταν κάποιος δίπλα μας κινδυνεύει, βρισκόμαστε όλοι σε κίνδυνο!
είμαστε όλοι συνεπιβάτες σ'αυτό το πλοίο που λέγεται ζωή!
ο καθένας μας αποτελεί τον κρίκο της ίδιας αλυσίδας!
είμαστε σαν τις ίνες ενός υφάσματος.
Και αν ένα μέρος του υφάσματος χαλάσει, το ύφασμα είναι άχρηστο....
TAXIDIOTHS
Ένα ποντικάκι κάποτε, παρατηρούσε από την τρυπούλα του τον αγρότη και τη γυναίκα του που ξεδίπλωναν ένα πακέτο. Τι λιχουδιά άραγε έκρυβε εκείνο το πακέτο; Αναρωτήθηκε.Όταν οι δύο αγρότες άνοιξαν το πακέτο, δεν φαντάζεστε πόσο μεγάλο ήταν το σοκ που έπαθε, όταν διαπίστωσε πως επρόκειτο για μια ποντικοπαγίδα! Τρέχει γρήγορα λοιπόν στον αχυρώνα για να ανακοινώσει το φοβερό νέο!:
-Μια ποντικοπαγίδα μέσα στο σπίτι! Μια ποντικοπαγίδα μέσα στο σπίτι!
Η κότα κακάρισε, έξυσε την πλάτη της και σηκώνοντας το λαιμό της είπε:
"Κύρ Ποντικέ μου, καταλαβαίνω πως αυτό αποτελεί πρόβλημα για σας. Αλλά δεν βλέπω να έχει καμιά επίπτωση σε μένα! Δε με ενοχλεί καθόλου εμένα η ποντικοπαγίδα στο σπίτι!"
Το ποντικάκι γύρισε τότε στο γουρούνι και του φώναξε:
"Έχει μια ποντικοπαγίδα στο σπίτι! Έχει μια ποντικοπαγίδα στο σπίτι!"
Το γουρούνι έδειξε συμπόνια αλλά απάντησε:
"Λυπάμαι πολύ κυρ ποντικέ μου, αλλά δεν μπορώ να κάνω τίποτα άλλο από το να προσευχηθώ. Να είσαι σίγουρος ότι θα το κάνω. Θα προσευχηθώ."
Τότε το ποντίκι στράφηκε προς το βόδι και του φώναξε κρούοντας τον κώδωνα του κινδύνου:
"Έχει μια ποντικοπαγίδα στο σπίτι! Έχει μια ποντικοπαγίδα στο σπίτι!"
Και το βόδι απάντησε:
"Κοιτάξτε, κύριε ποντικέ μου, πολύ λυπάμαι για τον κίνδυνο που διατρέχεις, αλλά εμένα η ποντικοπαγίδα το μόνο που μπορεί να μου κάνει, είναι ένα τσιμπηματάκι στο δέρμα μου! "
Έτσι, ο καλός μας ποντικούλης, έφυγε με κατεβασμένο το κεφάλι, περίλυπος και απογοητευμένος γιατί θα έπρεπε ΜΟΝΟΣ ΤΟΥ, να αντιμετωπίσει τον κίνδυνο της ποντικοπαγίδας! Την επόμενη νύχτα, ένας παράξενος θόρυβος, κάτι σαν το θόρυβο που κάνει η ποντικοπαγίδα όταν κλείνει, ξύπνησε τη γυναίκα του αγρότη που έτρεξε να δει τι συνέβη. Μέσα στη νύχτα όμως, δεν πρόσεξε πως στην παγίδα πιάστηκε από την ουρά ένα φίδι ....
Φοβισμένο το φίδι δάγκωσε τη γυναίκα.
Ο άντρας της έτρεξε γρήγορα και την πήγε στο νοσοκομείο. Αλλοίμονο όμως, την έφερε στο σπίτι με πολύ υψηλό πυρετό. Ο γιατρός τον συμβούλεψε να της κάνει ζεστές σουπίτσες..
Έτσι ο αγρότης *έσφαξε την κότα* για να κάνει μια καλή κοτόσουπα!
Η γυναίκα όμως πήγαινε από το κακό στο χειρότερο και όλοι οι γείτονες ερχόταν στη φάρμα να βοηθήσουν. Ο καθένας με τη σειρά του καθόταν στο προσκεφάλι της γυναίκας από ένα 8ωρο.
Για να τους ταΐσει όλους αυτούς ο αγρότης αναγκάστηκε να *σφάξει το γουρούνι*.
Τελικά όμως η γυναίκα δε τη γλύτωσε! Πέθανε! Στη κηδεία της ήρθε πάρα πολύς κόσμος, γιατί ήταν καλή γυναίκα και την αγαπούσαν όλοι.
Για να φιλοξενήσει όλον αυτόν τον κόσμο ο αγρότης αναγκάστηκε να *σφάξει το βόδι*
Ο κυρ Ποντικός μας, έβλεπε όλο αυτό το πήγαιν'έλα από την τρυπούλα του με πάρα πολύ μεγάλη θλίψη.......
ΤΑ ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ ΕΙΝΑΙ ΠΩΣ:
Χάσαμε την ανθρωπιά μας. και ενισχύσαμε τον ατομισμό μας..!
όταν κάποιος δίπλα μας κινδυνεύει, βρισκόμαστε όλοι σε κίνδυνο!
είμαστε όλοι συνεπιβάτες σ'αυτό το πλοίο που λέγεται ζωή!
ο καθένας μας αποτελεί τον κρίκο της ίδιας αλυσίδας!
είμαστε σαν τις ίνες ενός υφάσματος.
Και αν ένα μέρος του υφάσματος χαλάσει, το ύφασμα είναι άχρηστο....
TAXIDIOTHS
Η πιο όμορφη καρδιά
Η πιο όμορφη καρδιά
Μια φορά κι ένα καιρό, ένας νεαρός είχε σταθεί στη μέση της πόλης και φώναζε ότι είχε την ομορφότερη καρδιά σʼ όλη την περιοχή. Μεγάλο πλήθος μαζεύτηκε, κι όλοι θαύμαζαν την καρδιά του, που ήταν τέλεια. Δεν υπήρχε ούτε σημάδι, ούτε το παραμικρό ψεγάδι πάνω της. Κι όλοι τότε συμφώνησαν ότι αυτή ήταν η πιό όμορφη καρδιά που είχαν δεί ποτέ τους.
Ο νεαρός μας ήταν πολύ περήφανος και κορδωνόταν φωνάζοντας για την ωραία του καρδιά. Ξάφνου ένας γέρος στάθηκε μπροστά στον κόσμο κι είπε, “Ομως η καρδιά σου δεν πλησιάζει την ομορφιά της δικής μου καρδιάς.”
Ο κόσμος, αλλά και το παλικάρι, κοίταξαν την καρδιά του γέροντα. Χτυπούσε δυνατά, όμως ήταν γεμάτη ουλές. Υπήρχαν σημεία όπου φαινόταν ότι είχαν κοπεί κομμάτια και στη θέση τους είχαν τοποθετηθεί άλλα, που όμως δεν ταίριαζαν καλά με αποτέλεσμα να υπάρχουν πολλές δαντελλωτές άκρες. Κι αλλού υπήρχαν σημεία με βαθιά χάσματα, απʼόπου έλειπαν και ολόκληρα κομμάτια.
Οι άνθρωποι κοίταζαν ο ένας τον άλλο - πως είναι δυνατόν να ισχυρίζεται αυτός ότι η καρδιά του είναι ωραιότερη, σκέφτονταν ;
Ο νέος κοίταξε την καρδιά του γέρου, είδε τα χάλια της και γέλασε.
-”Πλάκα μας κάνεις ;” είπε. “Για κάνε σύγκριση ανάμεσα στη δικιά σου και στη δικιά μου καρδιά. Η δικιά μου είναι τέλεια, ενώ η δικιά σου είναι ένα μάτσο ουλές και δάκρυα.”
-”Μάλιστα” είπε ο γέροντας, “η δική σου δείχνει τέλεια, όμως δεν θʼ άλλαζα ποτέ μου τη δική μου καρδιά με τη δική σου. Κοίταξε, κάθε ουλή αντιπροσωπεύει κάποιον που του έδωσα την αγάπη μου - κόβω ένα κομμάτι της καρδιάς μου και του το δίνω, και συχνά μου δίνει ένα κομμάτι της δικής του καρδιάς για να πάει στη θέση του άδειου μέρους της καρδιάς μου, αλλά επειδή τα κομμάτια δεν είναι ακριβώς ίδια, έχω μερικές αγκαθωτές άκρες, που όμως τις λατρεύω γιατί μου θυμίζουν την αγάπη που μοιραστήκαμε.”
“Μερικές άλλες φορές έχω δώσει κομμάτια της καρδιάς μου, και ο άλλος δεν μου έδωσε πίσω ένα κομμάτι της δικής του καρδιάς. Αυτά είναι τα άδεια χάσματα - ξέρεις, το να προσφέρεις την αγάπη σου έχει και κάποιο ρίσκο. Παρʼ όλο που αυτά τα χάσματα πονούν, παραμένουν ανοιχτά και μου θυμίζουν την αγάπη που έχω και γιαυτούς τους ανθρώπους, κι ελπίζω πως κάποια μέρα θα γυρίσουν κοντά μου και θα γεμίσουν τους χώρους που τους έχω άδειους να περιμένουν. Βλέπεις λοιπόν τι θα πεί πραγματική ομορφιά ;”
Ο νεαρός στάθηκε σιωπηλός, με δάκρυα να τρέχουν στα μάγουλά του. Προχώρησε προς τον γέροντα, άπλωσε το χέρι του μέσα στην τέλεια, νεανική και όμορφη καρδιά του, και ξέσκισε ένα κομμάτι της. Το πρόσφερε στο γέροντα με χέρια που έτρεμαν. Ο γέρος τότε πήρε αυτή την προσφορά, την έβαλε στην καρδιά του, και μετά πήρε λίγη από την κατακομματιασμένη του καρδιά και την έβαλε πάνω στην πληγή της καρδιάς του νέου. Ταίριαζε βέβαια, αλλά όχι και απόλυτα, κι έτσι έμειναν κάποιες άγριες άκρες.
Και το παλικάρι κοίταξε την καρδιά του, που δεν ήταν πιά τέλεια, ήταν όμως ομορφότερη από οποιαδήποτε άλλη αφού η αγάπη από την καρδιά του γέροντα ξεχείλιζε τώρα και στη δική του καρδιά.
TAXIDIOTHS
Μια φορά κι ένα καιρό, ένας νεαρός είχε σταθεί στη μέση της πόλης και φώναζε ότι είχε την ομορφότερη καρδιά σʼ όλη την περιοχή. Μεγάλο πλήθος μαζεύτηκε, κι όλοι θαύμαζαν την καρδιά του, που ήταν τέλεια. Δεν υπήρχε ούτε σημάδι, ούτε το παραμικρό ψεγάδι πάνω της. Κι όλοι τότε συμφώνησαν ότι αυτή ήταν η πιό όμορφη καρδιά που είχαν δεί ποτέ τους.
Ο νεαρός μας ήταν πολύ περήφανος και κορδωνόταν φωνάζοντας για την ωραία του καρδιά. Ξάφνου ένας γέρος στάθηκε μπροστά στον κόσμο κι είπε, “Ομως η καρδιά σου δεν πλησιάζει την ομορφιά της δικής μου καρδιάς.”
Ο κόσμος, αλλά και το παλικάρι, κοίταξαν την καρδιά του γέροντα. Χτυπούσε δυνατά, όμως ήταν γεμάτη ουλές. Υπήρχαν σημεία όπου φαινόταν ότι είχαν κοπεί κομμάτια και στη θέση τους είχαν τοποθετηθεί άλλα, που όμως δεν ταίριαζαν καλά με αποτέλεσμα να υπάρχουν πολλές δαντελλωτές άκρες. Κι αλλού υπήρχαν σημεία με βαθιά χάσματα, απʼόπου έλειπαν και ολόκληρα κομμάτια.
Οι άνθρωποι κοίταζαν ο ένας τον άλλο - πως είναι δυνατόν να ισχυρίζεται αυτός ότι η καρδιά του είναι ωραιότερη, σκέφτονταν ;
Ο νέος κοίταξε την καρδιά του γέρου, είδε τα χάλια της και γέλασε.
-”Πλάκα μας κάνεις ;” είπε. “Για κάνε σύγκριση ανάμεσα στη δικιά σου και στη δικιά μου καρδιά. Η δικιά μου είναι τέλεια, ενώ η δικιά σου είναι ένα μάτσο ουλές και δάκρυα.”
-”Μάλιστα” είπε ο γέροντας, “η δική σου δείχνει τέλεια, όμως δεν θʼ άλλαζα ποτέ μου τη δική μου καρδιά με τη δική σου. Κοίταξε, κάθε ουλή αντιπροσωπεύει κάποιον που του έδωσα την αγάπη μου - κόβω ένα κομμάτι της καρδιάς μου και του το δίνω, και συχνά μου δίνει ένα κομμάτι της δικής του καρδιάς για να πάει στη θέση του άδειου μέρους της καρδιάς μου, αλλά επειδή τα κομμάτια δεν είναι ακριβώς ίδια, έχω μερικές αγκαθωτές άκρες, που όμως τις λατρεύω γιατί μου θυμίζουν την αγάπη που μοιραστήκαμε.”
“Μερικές άλλες φορές έχω δώσει κομμάτια της καρδιάς μου, και ο άλλος δεν μου έδωσε πίσω ένα κομμάτι της δικής του καρδιάς. Αυτά είναι τα άδεια χάσματα - ξέρεις, το να προσφέρεις την αγάπη σου έχει και κάποιο ρίσκο. Παρʼ όλο που αυτά τα χάσματα πονούν, παραμένουν ανοιχτά και μου θυμίζουν την αγάπη που έχω και γιαυτούς τους ανθρώπους, κι ελπίζω πως κάποια μέρα θα γυρίσουν κοντά μου και θα γεμίσουν τους χώρους που τους έχω άδειους να περιμένουν. Βλέπεις λοιπόν τι θα πεί πραγματική ομορφιά ;”
Ο νεαρός στάθηκε σιωπηλός, με δάκρυα να τρέχουν στα μάγουλά του. Προχώρησε προς τον γέροντα, άπλωσε το χέρι του μέσα στην τέλεια, νεανική και όμορφη καρδιά του, και ξέσκισε ένα κομμάτι της. Το πρόσφερε στο γέροντα με χέρια που έτρεμαν. Ο γέρος τότε πήρε αυτή την προσφορά, την έβαλε στην καρδιά του, και μετά πήρε λίγη από την κατακομματιασμένη του καρδιά και την έβαλε πάνω στην πληγή της καρδιάς του νέου. Ταίριαζε βέβαια, αλλά όχι και απόλυτα, κι έτσι έμειναν κάποιες άγριες άκρες.
Και το παλικάρι κοίταξε την καρδιά του, που δεν ήταν πιά τέλεια, ήταν όμως ομορφότερη από οποιαδήποτε άλλη αφού η αγάπη από την καρδιά του γέροντα ξεχείλιζε τώρα και στη δική του καρδιά.
TAXIDIOTHS
Το παιδί και τα καρφιά...
Το παιδί και τα καρφιά...
Μια φορά κι ένα καιρό ήταν ένα παιδί που θύµωνε µε το παραµικρό και είχε πολύ κακούς τρόπους.
Ο πατέρας του, του έδωσε ένα σακούλι µε καρφιά και του είπε ότι κάθε φορά που θα φέρεται άσχηµα θα πρέπει να καρφώνει ένα καρφί στο φράχτη.
Την πρώτη µέρα το παιδί κάρφωσε δεκαέξι καρφιά. Όµως, καθώς περνούσαν οι εβδοµάδες, όλο και κατάφερνε να χαλιναγωγεί τη συµπεριφορά του και τα καρφιά ολοένα λιγόστευαν.
Είχε καταλάβει ότι του ήταν προτιµότερο να ελέγχει τις τάσεις του παρά να τρέχει να καρφώνει καρφιά στο φράχτη. Και τελικά έφτασε η µέρα που το παιδί δεν έχασε καθόλου την ψυχραιµία του...
Το είπε λοιπόν στον πατέρα του και τότε εκείνος του είπε ότι τώρα θα έπρεπε να ξεκαρφώνει ένα καρφί για κάθε µέρα που δεν θα ξεσπούσε σε οργή. Οι µέρες πέρασαν και ο νεαρός τελικά είπε στον πατέρα του ότι είχε βγάλει όλες τις πρόκες. Τότε ο πατέρας πήρε το γιο του απ’ το χέρι και τον πήγε κοντά στο φράχτη, κι εκεί του είπε:
"Πολύ καλά τα κατάφερες γιε µου, για δες όµως τις τρύπες στο φράχτη. Ποτέ πια ο φράχτης µας δεν θα είναι όπως πριν....
Όταν είσαι θυµωµένος και λες άσχημα λόγια, αυτά αφήνουν πληγές. Μπορείς να µαχαιρώσεις κάποιον, και µετά να τραβήξεις το µαχαίρι, αλλά, όσες φορές κι αν θα ζητήσεις συγγνώµη, η πληγή θα µείνει εκεί. Κι ένα τραύµα µε λόγια είναι τόσο κακό όσο κι ένα τραύµα στο σώµα.".........
TAXIDIOTHS
Μια φορά κι ένα καιρό ήταν ένα παιδί που θύµωνε µε το παραµικρό και είχε πολύ κακούς τρόπους.
Ο πατέρας του, του έδωσε ένα σακούλι µε καρφιά και του είπε ότι κάθε φορά που θα φέρεται άσχηµα θα πρέπει να καρφώνει ένα καρφί στο φράχτη.
Την πρώτη µέρα το παιδί κάρφωσε δεκαέξι καρφιά. Όµως, καθώς περνούσαν οι εβδοµάδες, όλο και κατάφερνε να χαλιναγωγεί τη συµπεριφορά του και τα καρφιά ολοένα λιγόστευαν.
Είχε καταλάβει ότι του ήταν προτιµότερο να ελέγχει τις τάσεις του παρά να τρέχει να καρφώνει καρφιά στο φράχτη. Και τελικά έφτασε η µέρα που το παιδί δεν έχασε καθόλου την ψυχραιµία του...
Το είπε λοιπόν στον πατέρα του και τότε εκείνος του είπε ότι τώρα θα έπρεπε να ξεκαρφώνει ένα καρφί για κάθε µέρα που δεν θα ξεσπούσε σε οργή. Οι µέρες πέρασαν και ο νεαρός τελικά είπε στον πατέρα του ότι είχε βγάλει όλες τις πρόκες. Τότε ο πατέρας πήρε το γιο του απ’ το χέρι και τον πήγε κοντά στο φράχτη, κι εκεί του είπε:
"Πολύ καλά τα κατάφερες γιε µου, για δες όµως τις τρύπες στο φράχτη. Ποτέ πια ο φράχτης µας δεν θα είναι όπως πριν....
Όταν είσαι θυµωµένος και λες άσχημα λόγια, αυτά αφήνουν πληγές. Μπορείς να µαχαιρώσεις κάποιον, και µετά να τραβήξεις το µαχαίρι, αλλά, όσες φορές κι αν θα ζητήσεις συγγνώµη, η πληγή θα µείνει εκεί. Κι ένα τραύµα µε λόγια είναι τόσο κακό όσο κι ένα τραύµα στο σώµα.".........
TAXIDIOTHS
Ο κύκνος και το κοράκι
Ο κύκνος και το κοράκι
Υπήρχε ένα σμήνος κορακιών. Το ένα από αυτά ήταν δυνατό, έξυπνο και όμορφο, έτσι το έκαναν αρχηγό τους. Αυτός ο βασιλιάς των κορακιών αισθανόταν περήφανος για τα κατορθώματά του και υποτιμούσε τα άλλα δημιουργήματα.
Μια μέρα εμφανίστηκε ένας νεαρός κύκνος. Τα κοράκια μαζεύτηκαν γύρω του και τον ρώτησαν αν γνώριζε για τους μεγάλους άθλους του βασιλιά τους. Αυτός παραδέχθηκε την άγνοιά του και ζήτησε να δει το βασιλιά τους. Ο βασιλιάς των κορακιών εμφανίστηκε και ρώτησε τον κύκνο για τους διάφορους τύπους πετάγματος. Ο κύκνος, στην απλότητά του, είπε ότι γνώριζε μονάχα ένα τύπο.
Ο βασιλιάς των κορακιών τότε ξεκίνησε μια επίδειξη των εκατό και ένα τρόπων πετάγματός του.
Αφού εκτέλεσε τους ακροβατισμούς του, ζήτησε να δει την τέχνη του κύκνου. Ο νεαρός κύκνος απογειώθηκε με το χαριτωμένο, απαλό και φυσικό πέταγμά του και όπως συνήθιζε, αύξησε την ταχύτητά του μονάχα σταδιακά.
Επειδή ο κόρακας ήταν μικρός και γοργός, πέταξε γρήγορα και αφού συνειδητοποίησε ότι ο κύκνος έμεινε πίσω, επέστρεψε για να τον χαροποιήσει. Ο κύκνος σταδιακά αύξησε την ταχύτητά του και πριν περάσει λίγη ώρα, ο κόρακας κουράστηκε και έτρεμε και τελικά έπεσε στη θάλασσα.
Ο κύκνος κατέβηκε και έσωσε το κοράκι και το βοήθησε να επιστρέψει στο σμήνος του. Το κοράκι τότε ντράπηκε για την αλαζονεία του και ευχαρίστησε τον κύκνο για τη μετριοπάθεια και τη μεγαλοψυχία του........
TAXIDIOTHS
Υπήρχε ένα σμήνος κορακιών. Το ένα από αυτά ήταν δυνατό, έξυπνο και όμορφο, έτσι το έκαναν αρχηγό τους. Αυτός ο βασιλιάς των κορακιών αισθανόταν περήφανος για τα κατορθώματά του και υποτιμούσε τα άλλα δημιουργήματα.
Μια μέρα εμφανίστηκε ένας νεαρός κύκνος. Τα κοράκια μαζεύτηκαν γύρω του και τον ρώτησαν αν γνώριζε για τους μεγάλους άθλους του βασιλιά τους. Αυτός παραδέχθηκε την άγνοιά του και ζήτησε να δει το βασιλιά τους. Ο βασιλιάς των κορακιών εμφανίστηκε και ρώτησε τον κύκνο για τους διάφορους τύπους πετάγματος. Ο κύκνος, στην απλότητά του, είπε ότι γνώριζε μονάχα ένα τύπο.
Ο βασιλιάς των κορακιών τότε ξεκίνησε μια επίδειξη των εκατό και ένα τρόπων πετάγματός του.
Αφού εκτέλεσε τους ακροβατισμούς του, ζήτησε να δει την τέχνη του κύκνου. Ο νεαρός κύκνος απογειώθηκε με το χαριτωμένο, απαλό και φυσικό πέταγμά του και όπως συνήθιζε, αύξησε την ταχύτητά του μονάχα σταδιακά.
Επειδή ο κόρακας ήταν μικρός και γοργός, πέταξε γρήγορα και αφού συνειδητοποίησε ότι ο κύκνος έμεινε πίσω, επέστρεψε για να τον χαροποιήσει. Ο κύκνος σταδιακά αύξησε την ταχύτητά του και πριν περάσει λίγη ώρα, ο κόρακας κουράστηκε και έτρεμε και τελικά έπεσε στη θάλασσα.
Ο κύκνος κατέβηκε και έσωσε το κοράκι και το βοήθησε να επιστρέψει στο σμήνος του. Το κοράκι τότε ντράπηκε για την αλαζονεία του και ευχαρίστησε τον κύκνο για τη μετριοπάθεια και τη μεγαλοψυχία του........
TAXIDIOTHS
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)